Niemen

Fot. 1 Przystań na Niemnie i most Aleksocki u zbiegu Wilii i Niemna

Od XIV do XVIII wieku, kiedy w Europie wzrosło zapotrzebowanie na drewno i zboże, Niemen był jednym z najważniejszych rzecznych szlaków handlowych Europy. Istotną na nim rolę odgrywało także Kowno. Po bitwie pod Grunwaldem, kiedy ustały napady ze strony Zakonu Krzyżackiego, z racji dogodnego położenia miasto to stanowiło punkt pośredni między dużymi portami Morza Bałtyckiego – Gdańskiem i Królewcem – oraz leśnymi urodzajnymi terenami Wielkiego Księstwa Litewskiego. Kupcy nabywali towary od rzemieślników, te Niemnem płynęły do wspomnianych portów bałtyckich, a następnie transportowane były w głąb lądu. Najczęściej tą drogą spławiano wyroby drewniane. Popytem cieszyły się także popiół drzewny oraz wosk do wyrobu świec. Z kolei do Wielkiego Księstwa Litewskiego z Niemiec przez port w Gdańsku transportowany był jeden z najważniejszych surowców – sól, a także żelazo, tkaniny, przyprawy, śledzie, wino i inne towary.

Od XV do XVI wieku, zanim głównym partnerem handlowym Kowna stał się Królewiec, najważniejszym oknem zachodniej Litwy (w tym także i Kowna) na Prusy Królewskie i zachodnią Europę był Gdańsk, a najistotniejszym węzłem tych handlowych relacji – port rzeczny w Kownie i przystań przy kościele pod wezwaniem Wniebowstąpienia Najświętszej Marii Panny (zwanym także kościołem Witolda).

Źródła:
L. Karalius, Europos pirkliai puikiai žinojo Kauną LDK laikais, dostęp: http://lzinios.lt/lzinios/trasa/l-karalius-europos-pirkliai-puikiai-zinojo-kauna-ldk-laikais-/172407 [2017-05-07].
Z. Kiaupa, Kauno istorija, t. 1: Kauno istorija nuo seniausių laikų iki 1655 m., Vilnius 2010.

Lenkijos institutas Vilniuje / Instytut Polski w Wilnie

www.lenkijosinstitutas.lt
 
Anna Pilarczyk-Palaitis   
Tel.:    (8 5) 266 0668
El. paštas: anna.pilarczyk@lenkijosinstitutas.org
 

Lietuvos mokinių neformaliojo švietimo centras

http://www.lmnsc.lt  
Rasa Rutkauskienė
   
Tel.:     (8 5) 267 1930
El. paštas: rasa.rutkauskiene@lmnsc.lt

Organizatorzy projektu nie ponoszą odpwiedzialności za opublikowaną treść ani za wszelkie ewentualne naruszenia praw osób trzecich. Odpowiedzialność za publikowane treści ponoszą poszczególni uczestnicy projektu